عشق در آغوش آسمان

عشق در آغوش آسمان

می نویسم، می نویسم از دل شب، از تاریکی های نهان، از دوست داشتن های بی پایان

می نویسم، از آسمانی که دلی بزرگ دارد، از همان آسمانی که معنی عشق را می دهد

می نویسم از ستارگان، از ستارگانی که چشمک زنان ظلمت شب را زیبا کرده اند

دلم می خواهد از همه چی بنویسم، از آسمان آبی تا مردمان خاکی، از خورشید فروزان تا دریای ژرف و عمیق، از همه چی از همه چی این دنیای رنگی

کاش می شد با درک بسیاری از مفاهیم دنیا را صمیمی تر از قبل کنیم، دنیایی که در خود زیبایی ها را جای داده، زیبایی هایی که هر لحظه ما را اجیر تر می کند.

از این پایین میتوان به آسانی رایحه ای از عشق و محبت را از سوی آسمان استشمام کرد، همان رایحه ای که انسان برای یادگیری و ابراز عشق به آن محتاج است.

پس ای آسمان ببار و ناپاکی ها را با خود ببر و سپس به فروزندگی و بزرگ دلی خود ببال و نقطه سر خط ...

اوج...