درک خدا با یک کلمه

درک خدا با یک کلمه

زندگی بر گرفته از امید و امید واری های بسیاری است، امید هایی که چرخ زندگی را به گردش وا می دارد و موتور آن را پر شتاب میکند.

زندگی بدون امیدواری سودی ندارد زیرا در صورت نبود آن سیاهی و تاریکی و ابهام افق آینده را می پوشاند و ناگفته نماند که همین امید و آرزو ها هستند که انسان را کامل میکند و به آن ها نیرو می بخشد.

گاهی به خالق خود فکر میکنم به خالقی که لطف و مهربانی اش را از گناهکار ترین بنده اش هم دریغ نمیکند و در هر جالت به انسان فرصت بازگشت از گناه و راه نادرست را میدهد و همچنین راه رستگاری را نشانمان می دهد، به خالقی که به امید و آرزو های ما گوش می دهد و فرصت قدم زدن و تامل کردن در کوچه های زندگی را می دهد.

خدا ما را میفهمد...

به ما آرامش می بخشد...

به ما گوش می دهد...

اما اگر ما درک کنیم که خدایی بزرگ داریم آن وقت است که امیدواری به واقعیت تبدیل میگردد و میفهمیم که بهشت واقعی همینجاست همینجایی که تو تسلی میدهی، آرامش می بخشی و اجابت میکنی.

پس خدایی هست که ما را می بیند ...

اوج...